Pieter Stokkers
Pieter Stokkers studeerde geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam. Tijdens zijn studie werkte hij in laboratoria van Tufts University in Boston, het laboratorium voor Celbiologie van het Universitair Medisch Centrum Utrecht en het Centraal Laboratrorium voor de Bloedtransfusiedienst in Amsterdam aan onderwerpen op het gebied van de immunologie en ontwikkeling van de darm. In 1999 promoveerde hij met de dissertatie "On genes and Inflammatory Bowel Disease". Hierna volgde de specialisatie als Maag- Darm-Leverarts in het Academisch Medisch Centrum. Sinds februari 2006 werkt hij als MDL-arts in het AMC met als aandachtsgebied chronisch inflammatoire darmziekten.
Huidige positie
Staflid van de afdeling Maag-Darm-Leverziekten in het AMC. Hiernaast is hij als lid van de ICC de coördinator van de IBD parel in het Parelsnoer Initiatief, de landelijke ziekte specifieke biobank die vanuit de ICC werd geïnitieerd. Tevens is hij bestuurslid van de Gut club, de vereniging van MDL -artsen in Noord Holland, en de European Postgraduate Gastro-surgical School (EPGS).
Het AMC
Op de afdeling MDL van het AMC werken 15 MDL-artsen samen met vele verpleegkundigen, endoscopie assistenten, en een groot aantal onderzoekers. Deze zijn betrokken bij verschillende onderafdelingen zoals de IBD, hepatologie (leverziekten), endoscopie, oncologie en motiliteit. Hiernaast worden op deze afdeling MDL-artsen, studenten en verpleegkundigen opgeleid. Van oudst her is IBD een belangrijk aandachtsgebied van het AMC. Twee MDL-artsen hebben als speciaal aandachtsgebied IBD: Cyriel Ponsioen en Pieter Stokkers. Er is een IBD-trial centrum en een nauwe band met fundamentele onderzoeker in het laboratorium: drie post-docs hebben IBD als speciaal aandachtsgebied. Andere belangrijke onderzoeksgebieden van de afdeling zijn MDL-oncologie, motiliteit, hepatologie en endoscopische technieken.
Wetenschappelijke interesses
Het IBD-onderzoek in het AMC is gericht op de volgende kerngebieden:
- Genetische risico factoren bij het ontstaan van chronische darmontsteking. Hierbij is het doel deze factoren te identificeren en de functionele consequenties van deze factoren te ontdekken.
- De rol van de microbiota bij het ontstaan en de behandeling van IBD patiënten. Hierbij wordt een inventarisatie gedaan van intercurrente infecties bij IBD en het microbioom van IBD patiënten vergeleken met hun niet aangedane partners
- Moleculaire markers voor therapeutische response. Hierbij is het doel om met behulp van moleculaire markers in weefsel of bloed van patiënten te voorspellen of een therapie effectief is.
- De interactie tussen het zenuwstelsel en het afweerapparaat in de darm. Hierbij wordt in het bijzonder de rol van vagale stimulatie op de permeabiliteit van de darm en activatie van het afweerapparaat bestudeerd.
- Nieuwe endoscopische technieken toegepast bij surveillance endoscopieën bij IBD patiënten.
- Angst en depressie bij IBD patiënten en therapeutische interventies zoals cognitieve gedragstherapie
- Chirurgische interventies als therapie bij IBD. In dit kader wordt een grote landelijke trial gedaan waarbij laparoscopische ileocecaal resectie wordt vergeleken met anti-TNF therapie en de behandeling van peri-anale fistels met een bindweefselplug.
- Kwantificering van ziekteactiviteit bij de ziekte van Crohn met behulp van dynamische MR-imaging.
- Deelname en ontwikkeling van de Parelsnoer biobank (zie daar)